We hadden ons voorbereid op een club zonder poespas, maar niet op een voetbalstadion midden in het bos. Toch leek het daar wel op toen we tussen veel meer groen dan we hadden verwacht aankwamen bij The Shay, de thuisbasis van FC Halifax Town. Een club die al meer heeft meegemaakt dan je op het eerste gezicht zou denken, en een stadion dat elke rimpel van die geschiedenis met trots, of eigenlijk vooral met verval, tentoonspreidt.
We wisten van tevoren dat het geen rijke club zou zijn en dat bleek al snel te kloppen. Wat we niet hadden verwacht, was de bosrijke omgeving waarin het stadion verscholen ligt. Het contrast tussen die groene rust en wat ons binnen de hekken te wachten stond, kon bijna niet groter zijn.
We hadden een afspraak met clubsecretaris Tony Allen, die ons die middag op sleeptouw zou nemen door het stadion. Op het veld zelf stonden geen voetbaldoelen, maar rugbypalen. Het gras was verre van fraai: veel bruine plekken en veel kale grond. De kleedkamers pasten daar naadloos bij, kaal en leeg, precies zoals de grasmat zelf. De deur van de kleedkamer was compleet afgebladderd.
Aan de overkant zagen we een tribune staan die zo oud was dat we er spontaan blij van werden. Sinds 1921 wordt er al gevoetbald op deze plek, en dat zie je aan alles. Een prachtige, ouderwetse overkapping. Die bleek bovendien een verrassend verleden te hebben: toen Manchester City in 1923 zijn oude stadion Hyde Road verruilde voor Maine Road, kocht Halifax Town een deel van het dak, dat hier opnieuw werd opgebouwd. Ruim honderd jaar later torent het, bij elkaar gehouden met palen, nog altijd boven het veld uit. Overal om ons heen lag rommel en rotzooi en helemaal in de hoek van het terrein stond een klein gebouwtje dat blijkbaar dienst deed als kantoor. Ook daar leken ze al jaren niets meer aan gedaan te hebben. Eigenlijk klopte er niets aan dit stadion, en misschien klopte het juist daarom voor ons wel helemaal.
FC Halifax Town, opgericht in 1911, speelde in totaal 75 jaar in de Engelse Football League, tot het na 2002 bergafwaarts ging. De financiële problemen stapelden zich op, met een faillissement in 2008 als dieptepunt. Er volgde een doorstart, maar omdat de regels voorschrijven dat een nieuwe club niet exact dezelfde naam mag voeren, werd van Halifax Town Association Football Club de naam gewijzigd in Football Club Halifax Town. Het terrein bleef echter hetzelfde: The Shay, waar de bijnaam “the Shaymen” ook vandaan komt. Grote successen heeft de club in haar historie niet geboekt, al is er één naam die opvalt. In het seizoen 2010-2011 speelde een zekere Jamie Vardy hier, en met succes. Slechts één seizoen bleef hij, voordat hij vertrok om grotere avonturen mee te maken.
Zo’n stadion, met zoveel ouderdom en verval, laat je niet onberoerd. Het was geen imposant bezoek in de klassieke zin, maar wel een bezoek dat bleef hangen. Ik kan me goed voorstellen dat het hier, met die eeuwenoude overkapping en die typisch Engelse sfeer van verval en overlevingsdrang, geweldig moet zijn om een keer een wedstrijd te bekijken. Dus dit wordt waarschijnlijk geen laatste bezoek aan The Shay.
#71 FC Halifax Town, The Shay. Check!
